Kerkgebouw als baken

Een van de vragen op de middag over religieus erfgoed (zie vorig stukje) was: van wie is het kerkgebouw? Van de gemeenschap (en wie zijn dat dan?), van het kerkgenootschap, van iedereen?

Er is tenminste één aspect aan een kerkgebouw dat het van iedereen maakt. Kerkgebouwen zijn zo gemaakt en planologisch ingevoegd, dat ze een baken in de ruimte vormen. Op het platteland herken je een dorpje in de verte aan zijn kerktoren, in een dichtbebouwde stad vindt je je weg door af en toe te kijken waar die toren ook alweer te zien is! In Rustenburg-Oostbroek functioneert dit heel goed, omdat de woningen van drie lagen niet de hoogte van de toren bereiken.

Ziehier de toren van de Theresiakerk (en ook een keertje die van de Valkenboskerk) op een nevelige lente-ochtend – baken in de verte. En wat vindt u van die laatste twee foto’s – vanaf de lange Escamplaan – begrijpt u dan de uitdrukking: ‘Arc de Triomphe van Den Haag?’

Deze slideshow vereist JavaScript.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s