Kerkgebouw als baken

Een van de vragen op de middag over religieus erfgoed (zie vorig stukje) was: van wie is het kerkgebouw? Van de gemeenschap (en wie zijn dat dan?), van het kerkgenootschap, van iedereen?

Er is tenminste één aspect aan een kerkgebouw dat het van iedereen maakt. Kerkgebouwen zijn zo gemaakt en planologisch ingevoegd, dat ze een baken in de ruimte vormen. Op het platteland herken je een dorpje in de verte aan zijn kerktoren, in een dichtbebouwde stad vindt je je weg door af en toe te kijken waar die toren ook alweer te zien is! In Rustenburg-Oostbroek functioneert dit heel goed, omdat de woningen van drie lagen niet de hoogte van de toren bereiken.

Ziehier de toren van de Theresiakerk (en ook een keertje die van de Valkenboskerk) op een nevelige lente-ochtend – baken in de verte. En wat vindt u van die laatste twee foto’s – vanaf de lange Escamplaan – begrijpt u dan de uitdrukking: ‘Arc de Triomphe van Den Haag?’

Deze slideshow vereist JavaScript.

Advertentie

Kerkenvisies

Gisteren, 21 maart 2019, was een aantal van de leden van onze groep betrokken bewoners van Rustenburg-Oostbroek aanwezig op de Provinciale voorlichtingsbijeenkomst kerkenvisies Zuid-Holland.

Op deze middag voor medewerkers van de overheden, kerkgemeenschappen, burgerinitiatieven en anderen die betrokken zijn bij de vraag: ‘wat te doen bij krimpende religieuze gemeenschappen en leegkomende kerken?’ dachten we samen over deze vraag na. Het is niet meer van deze tijd om bij elk geval een individuele oplossing te (laten) zoeken door kerkgenootschappen, burgers en projectontwikkelaars. Het is tijd dat gemeenten proactief gaan helpen om deze genootschappen al bij krimp over mogelijkheden gaan nadenken, en ook om te bemiddelen bij wie ruimte zoekt, en wie ruimte over heeft.

Wie een smartphone had, kon meedoen met een directe raadpleging over vragen zoals ‘van wie is het kerkgebouw’?

IMG_20190321_134643924

Het mooi gerestaureerde gebouw van de Arminiuskerk, tegenover museum Boymans van Beuningen in Rotterdam, gaf als locatie al direct veel inspiratie. 

Wat een positieve bijeenkomst: hier dachten betrokken partijen creatief na, en hoorden we veel over alle verschillende aspecten die met het herbestemmen van een kerk te maken hebben – van verrassende OZW belastingaanslagen, tot open staan voor ‘religie light’. Van de rol van erfgoed en monumentenorganisaties, overheidssubsidies, zorginitiatieven. Over hoe bepalend kerken in het Nederlandse landschap zijn, en hoe we er met zijn allen aan gehecht zijn. Over de moeite die sommigen gemeenschappen ermee hebben om hun gebouw aan andersgelovigen over te dragen. Over geld. Over stenen. En over wat die stenen eigenlijk representeren: liefde, gemeenschap en verbinding. En hoe je dat nu kan doorgeven aan de volgende generatie…

We vonden sympathie en goede adviezen voor ‘onze’ Theresiakerk. De uwe dus ook – blijf ons schrijven, blijf onderzoeken, de gemeente bevragen – de ‘Arc de Triomphe’ van Den Haag mag niet verdwijnen!